Naga Markets




0x600

W dziale „Sławni Traderzy” prezentujemy historie, przeżycia oraz rady ludzi, którzy stali się sławni dzięki rynkowi. Możecie przejrzeć wszystkie artykuły tutaj.


Edward Lampert to znany finansia. Jest inwestorem z fundamentalnym podejściem do rynku, uwielbianym przez wielu doświadczonych i początkujących inwestorów. Lambert może być świetnym przykładem do naśladowania i pokazuję jak ciężką pracą można osiągnąć sukces. Edwart w swoim stosunkowo młodym wieku jest miliarderem. Nie boi się podejmować trudnych decyzji i uwielbia ryzyko. Jego transakcje na rynku są godne podziwu. Mowi się o nim, że jest młodym Warrenem Buffetem!

Edward Lambert urodził się w mieście Roslyn (stan Nowy Jork) w 1962 roku. Jego ojciec był prawnikiem, niestety umarł na zawał serca w młodym wieku i zostawił rodzinę bez środków do życia. Dla Edwarda to wydarzenie było momentem przełomowym. On jako jedyny mężczyzna w rodzinie był świadomy, że jej dobrobyt będzie w wielkim stopniu zależeć do niego. Lambert dobrze wiedział, że będzie musiał osiągać cele samodzielnie.

Przyszły słynny inwestor z powodzeniem łączył naukę, pracę w niepełnym wymiarze godzin jako robotnik i aktywnie uprawiał sport. Ucząc się w 9 klasie, Lampert czytał dużo literatury finansowej i interesował się giełdą. Następnie studiował w Yale University,  gdzie wykazał się doskonałą znajomością zakresu inwestycji. Jednym z jego mentorów był James Tobin, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii.

Po zakończeniu nauki, Edward postanowił nie szukać pracy i nie pracować dla kogoś więc postawił sobie cel – otworzyć fundusz inwestycyjny. Pierwsze lata zachowywał się jak wszyscy zwykli inwestorzy: kupował akcje różnych spółek, holdingów. Później zaczął wywierać wpływ na zarządy przedsiębiorstw. Okazało się, że po jego pomocy akcje tych firm zaczynały gwałtownie rosnąć.

Edward stworzył swój fundusz w 1998 roku. W przeciągu dwudziestu lat aktywa funduszu z 28 milionów dolarów wzrosły do 15 miliardów dolarów, przy średniej rocznej stopie zwrotu 29%. Majątek Lamberta obecnie jest szacowany na 3,5 mld dolarów. Sam zainteresowany znajduje się na liście 100 najbogatszych amerykanów.

Tak dobre wyniki mają być skutkiem oryginalnych przemyśleń oraz sprecyzowanych procesów otwierania pozycji. Fundusz stosuje dosyć ciekawy system inwestycyjny, który wymaga od klientów zamrożenia środków na 5 lat. Polega on na tym, że fundusz kupuje akcje prowadzących spółki i trzyma je przez długi okres.

Edward Lambert ma ciekawy sposób prowadzenia biznesu. Zawsze jest w cieniu. Siedziba jego spółki znajduje się w mało widocznym czteropiętrowym budynku w Grinwich (stan Kentucky). Zatrudnia 20 osób i nawet nie ma swojego logo na drzwiach wejściowych do biura.

Mało kto może w to uwierzyć ale właśnie w takim małym biurze zarządza się 15 miliardami dolarów! Zazwyczaj przy zarządzaniu takimi kwotami są zatrudnione setki, czasami tysięące analityków. W ESL Investments najważniejszy slogan to:

Sukces zależy nie od ilości ludzi, a od bezpieczeństwa transakcji.

Główną zasadą Lamperta we wszystkim za co się bierze jest dokładna analiza. Dotyczy to wszystkiego. Również rekrutacji pracowników. Pracownicy powinni być uczciwi i w celu bezpieczeństwa nie mogą nikomu opowiadać o transakcjach jakie są zawierane przez fundusz. O niektórych transakcjach nawet nie wiedzą klienci funduszu.

Lampert twierdzi, że jego nauczycielem był Warren Buffett. Rzeczywiście, wielu z dzisiejszych analityków wróży mu podobną przyszłość nazywając Edwarda drugim Buffettem. Mają oni dużo cech wspólnych. Oboje się dorobili na przedsięwzięciach, w których rentowność nikt nie wierzył.

Kolejną podobną cechą Buffetta i Lamperta jest to, że obaj wolą kupować kontrolną pulę akcji nie dużymi „porcjami”. Cała praca funduszu jest zależna od ściślej współpracy z zarządem. Relacje analityków i zarządzających są oparte na warunkach wzajemnego korzystnego partnerstwa. Taki model relacji zapewnia możliwość wpływania na wszystkie decyzje, zwłaszcza gdy chodzi o modele biznesowe. Więc, jeśli pieniądze zostały zainwestowane w konkretną firmę to pracownicy funduszu będą ciągłe kontrolować transakcje oraz kontaktować się z zarządem.

Edward woli współpracować ze słabymi firmami. Jego zdaniem, jeśli będą wprowadzone korzystne zmiany w takiej firmie to istnieje realna możliwość uzyskania znaczących korzyści. Właśnie dlatego Lambert ma bardzo ciasne kontakty ze wszystkimi prezesami spółek.

Obrazowy przykład sukcesu tego systemu to rozwój PS Group. Lampert kupił 20% udziałów w tej spółce w 1990 roku spodziewając się szybkiego powrotu do wzrostów. Następnie w 1993 roku masowo skupywał akcje przy spadkach ceny akcji. Doprowadziło to do tego, że Lambert zwiększył zysk z transakcji dwukrotnie. W międzyczasie firmą również interesował się W. Buffett ale on poniósł stratę 1/3 wartości inwestycji.

Równie zaskakującą decyzją Edwarda było kupno zadłużenia Kmart w 2002 roku. Szczegóły transakcji będą opublikowane w następnym artykule. Zapraszam do odwiedzania strony.

Los portalu Comparic zależy właśnie od Was, czytelników! Jeśli podoba Ci się to, co czytasz lub oglądasz, proszę udostępnij w formie postu na swoim koncie społecznościowym, żeby więcej ludzi mogło do nas trafić. Przyciski znajdują się pod artykułem.



tokeneo

Zostaw komentarz logując się za pomocą Facebook

To również Cię zainteresuje - Comparic24.tv

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here