Naga Markets



Kurs franka najbardziej przewartościowany na Forex. CHF powinien spadaćW 2020 roku kurs franka szwajcarskiego notował największe procentowe wzrosty względem dolara amerykańskiego i za sprawą pandemii koronawirusa stał się walutą najczęściej wybieraną przez międzynarodowych inwestorów. Gdy jednak szczepienia na Covid-19 zwiększają szansę na powrót do normalności, znaczenie CHF jako „bezpiecznej przystani” zaczyna się zmniejszać, zwiększając ryzyko spadków waluty. Jednocześnie szereg miar makroekonomicznych pokazuje, że frank jest obecnie najbardziej przewartościowaną walutą gospodarek G8.

  • Obok franka przewartościowany jest również dolar nowozelandzki, natomiast dolar kanadyjski pozostaje niedowartościowany
  • Zaprezentowane poniżej wyliczenia potwierdzają prognozy analityków, że kurs franka może mocniej tracić w 2021 r.
  • Z analizy niedowartościowania i przewartościowania wynika, że w tym momencie warto szukać krótkich pozycji na CHF/CAD i NZD/CAD

Kurs franka i dolara nowozelandzkiego wyraźnie przewartościowane

Patrząc wyłącznie na główne waluty, widzimy, że frank szwajcarski i dolar nowozelandzki wyróżniają się spośród innych jako najbardziej “przewartościowane” na podstawie sześciu czynników (dokładniej opisanych w dalszej części). Z drugiej strony, dolar kanadyjski wydaje się być najbardziej “niedowartościowaną” walutą gospodarek G8.

Te artykuły również Cię zainteresują




Co ważne, względne przeszacowanie dolara nowozelandzkiego ma szerokie podstawy. Innymi słowy, wyniki są powyżej zera dla wszystkich badań ekonometrycznych co uzupełnia analiza sentymentu traderów. To samo dotyczy względnego niedowartościowania dolara kanadyjskiego.

Zaprezentowane na wykresie powyżej zależności można wykorzystać między innymi sprzedając najbardziej przewartościowaną walutę w stosunku do najbardziej niedowartościowanej. W związku z tym warto rozważyć krótkie pozycje na parach walutowych CHF/CAD oraz NZD/CAD, innymi słowy, sprzedać franka szwajcarskiego i dolara nowozelandzkiego, w zmiana kupując dolara kanadyjskiego. Trzeba tu jednak zachować ostrożność, ponieważ należy wziąć pod uwagę również aktualną sytuację techniczną wskazanych walorów.

Źródło: Seeking Alpha

Poniżej opisano sześć czynników wziętych pod uwagę przy ocenie niedowartościowania lub przewartościowania poszczególnych walut.

Zobacz również: Funt testował 32-miesięczne maksima. Credit Suisse liczy na dalsze wzrosty

Analiza przeciążenia walutowego

Analiza przeciążenia szereguje kursy walutowe w procentach ich przedziałów handlowych w ostatnich latach i pozwala zobaczyć, jak bardzo każda waluta odbiegała od swojego historycznego (trzyletniego) kursu średniego. Okres ten jest wystarczająco długi, aby uchwycić ponad połowę standardowego cyklu biznesowego większości gospodarek (według Narodowego Biura Badań Gospodarczych średnia długość cyklu biznesowego wynosi około 69 miesięcy, czyli nieco mniej niż sześć lat).

Jednocześnie trzyletni przedział jest na tyle krótki, że nie daje zbyt wygładzonych wyników. Innymi słowy, krzywe analityczne utrzymują pewną zdrową zmienność i mają tendencję do generowania aktywnych sygnałów transakcyjnych.

Źródło: Seeking Alpha

Najbardziej przeciążoną walutą w tym zestawieniu frank szwajcarski. Na początku stycznia był notowany na poziomie 94,37% swojego trzyletniego zasięgu. Najbardziej w tyle pozostaje natomiast funnt brytyjski, notowany na poziomie 76,42% swojego trzyletniego zasięgu.

Korelacja z rynkiem ropy naftowej

Studium korelacji z ropą pokazuje związek między kursem wymiany danej waluty a ceną ropy. Zależność ta jest dość istotna, ponieważ ceny ropy naftowej służą jako ważny wyznacznik przyszłych zmian wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, który ma wpływ na politykę makroekonomiczną kraju, a ta z kolei na kurs walutowy. Na podstawie 24-miesięcznych bieżących korelacji standardowych cen ropy naftowej obliczono, że dolar australijski jest przewartościowany o 12,28%, podczas gdy jen japoński tylko o około 4,14%.

Źródło: Seeking Alpha

Wyniki w długim terminie

Ocena siły danej waluty jest dość skomplikowana. Ponieważ zazwyczaj mierzy się wyniki jednej waluty względem drugiej, rezultat jest zawsze stronniczy. Na przykład, rosnący kurs funta szterlinga do dolara niekoniecznie musi odzwierciedlać lepsze podstawy gospodarki Wielkiej Brytanii, ale raczej wskazuje na pogarszające się podstawy gospodarcze w Stanach Zjednoczonych. Mniej tendencyjne podejście polegałoby na porównaniu wyników danej waluty z pewnego rodzaju neutralnymi aktywami, takimi jak złoto w długim terminie.

Jest to ważna miara, ponieważ złoto (jak się zakłada) ma pewną wewnętrzną wartość w przeciwieństwie do waluty fiat, która jest tylko “legalnym środkiem płatniczym”, nieposiadającym zabezpieczenia w żadnym fizycznym towarze. Ostatecznie cena złota będzie zależała od podaży i popytu, a nie od polityki pieniężnej banków centralnych i prasy drukarskiej. Analizując wyniki walutowe w stosunku do złota, widzimy skalę “rzeczywistego” popytu na tę czy inną walutę.

Źródło: Seeking Alpha

Na podstawie 24-miesięcznych obserwacji widać, że dolar australijski jest zawyżony o 12,48%, podczas gdy jen japoński tylko o 2,32%.

Zobacz również: Morgan Stanley i Deutsche Bank zmieniają podejście do dolara na neutralne

Dywergencja ekonomiczna

Co do zasady, dane ekonomiczne powinny zawsze uzasadniać zmiany kursów walut. Jednakże trudno jest wybrać jeden wskaźnik ekonomiczny i porównać go z wynikami danej waluty, ponieważ względne znaczenie danego wskaźnika będzie się różnić w zależności od danej gospodarki. Na przykład, dane dotyczące bilansu handlowego mogą mieć wpływ na kurs walutowy eksporterów towarów, takich jak Australia i Nowa Zelandia, ale jest to mniej istotne dla Stanów Zjednoczonych, których dolar jest globalną „bezpieczną przystanią” (przynajmniej na razie).

Teoretycznie wzrost PKB powinien działać jako ostateczny barometr kondycji gospodarczej, ale dane o PKB są publikowane zbyt rzadko (zazwyczaj co kwartał), aby były istotne w powyższej analizie. Zamiast tego za wskaźnik przyjęto więc rentowności obligacji poszczególnych krajów.

Rentowność dwuletnich obligacji jest uważana za ważny miernik zaufania rynku i apetytów inwestorów. Co najważniejsze, rentowność obligacji zasadniczo odzwierciedla oczekiwania inwestorów co do polityki pieniężnej banków centralnych, która jest głównym czynnikiem kształtującym kursy wymiany walut.

Dlatego też różnica między rentownością dwuletnich obligacji dwóch krajów powinna wskazywać, który kraj prowadzi bardziej ekspansywną politykę pieniężną (która powinna być niedźwiedzia dla waluty tego kraju), a który znajduje się w fazie zwijania polityki (która powinna być bycza dla waluty tego kraju). Zazwyczaj waluta kraju o wyższej rentowności obligacji umacnia się w stosunku do waluty kraju o niższej rentowności obligacji.

Dodatkowo oceniono spread rentowności między 10-letnimi a 2-letnimi obligacjami rządowymi. Różnica ta jest często zaliczana do wiodących wskaźników rynku Forex, ponieważ różnice w oprocentowaniu determinują kształt krzywej rentowności, a kształt krzywej rentowności uosabia oczekiwania inwestorów względem gospodarki.

Źródło: Seeking Alpha

Efektywny kurs wymiany

Efektywny kurs walutowy (z angielskiego EER) jest równy nominalnemu kursowi walutowemu (obliczonemu jako geometryczne średnie ważone dwustronnych kursów walutowych) skorygowanemu o względne ceny konsumpcyjne. Najnowsze wagi opierają się na handlu w okresie 2014-16, przy czym rokiem bazowym dla indeksów jest rok 2010.

Jak widać na poniższym wykresie, kurs franka szwajcarskiego rósł najbardziej spośród swoich rówieśników, następnie był to dolar amerykański, podczas gdy dolar kanadyjski i jen japoński pozostają wyraźnie w tyle. Ogólnie rzecz biorąc, analiza EER potwierdza względne przeszacowanie franka szwajcarskiego (131,75) i względne niedowartościowanie dolara kanadyjskiego (85,20).

Źródło: Seeking Alpha
Źródło: Seeking Alpha

Pozycjonowanie dużych graczy na rynku walutowym

Raporty “Commitments of Traders” wydane przez U.S. Commodity Futures Trading Commission (CFTC) pomagają analizować nastroje inwestorów. Monitorując pozycje netto przez niekomercyjnych traderów (dużych spekulantów, takich jak fundusze hedgingowe) i przeliczając je na skalę od 0 do 100 można otrzymać istotny wskaźnik relatywnej wyceny. Odczyt zbliżony do 0 sugeruje, że pozycje zbliżają się do dolnej granicy trzyletniego przedziału, natomiast odczyt zbliżony do 100 sugeruje, że pozycje zbliżają się do górnej granicy.

Warunki wykupienia są obecne w przypadku pozycji niekomercyjnych na poziomie 90 i wyższym, podczas gdy warunki wyprzedania są obecne w przypadku pozycji niekomercyjnych na poziomie 10 i niższym. W przypadku tej miary, walutą najbardziej wykupioną jest jen japoński (102,68), podczas gdy walutą najmniej wykupioną jest dolar kanadyjski (67,01).

Źródło: Seeking Alpha

Kurs franka i dolara nowozelandzkiego będzie spadał

Na podstawie powyższych wyników można dojść do wniosku, że w kolejnych miesiącach kurs franka będzie tracił. Od strony fundamentalnej dodatkowo scenariusz ten wspiera fakt, że szczepionki przeciwko koronawirusowi zwiększają apetyt na ryzyko i zmniejszają potrzeby inwestorów związane z lokowaniem kapitału w bezpiecznych przystaniach (do których zalicza się frank).

Wśród ciekawych par do krótkiej sprzedaży znajdują się CHF/CAD oraz NZD/CAD. Przeciwstawiają one sobie waluty najmocniej przewartościowane do waluty najbardziej niedowartościowanej. Kurs franka do dolara kanadyjskiego właśnie znajduje się na wysokości dołków z pierwszej połowy grudnia i może celować w poziom 1,4180 gdzie wypadają dołki listopadowe.

Z kolei para walutowa NZD/CAD utrzymuje się poniżej poziomu 0,9160 co otwiera możliwość otwierania krótkich pozycji z celem na wysokości 0,90 i 0,8980, gdzie wypadają minima grudniowe.

Autor poleca również:



Conotoxia

Dołącz do dyskusji logując się za pomocą Facebook

Obejrzyj również:

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here