Naga Markets



Spółka Ericsson jest międzynarodową korporacją zajmującą się dostawą usług i produktów dla operatorów telekomunikacyjnych w obszarach takich jak, infrastruktura sieci stałych i mobilnych, internet szerokopasmowy oraz rozwiązania multimedialne. Firma działa w 175 krajach i zatrudnia ponad 100 tysięcy pracowników. Siedziba główna spółki mieści się w Sztokholmie.


Lars Magnus Ericsson i początki spółki

Spółka została założona w 1876 roku w szwedzkiej stolicy Sztokholmie przez Larsa Magnusa Ericssona. Lars żył w latach 1846–1926. Był szwedzkim wynalazcą, przedsiębiorcą i założycielem spółki Ericsson, która oczywiście wzięła nazwę od jego nazwiska.

Lars Magnus Ericsson urodził się w Värmskog, a dorastał w małej wiosce Vegerbol pomiędzy Karlstad i Arvika. W wieku 12 lat zmarł jego ojciec, co zmusiło go do poszukiwania pracy jako górnik. Pracował, dopóki nie uzbierał wystarczająco ilość pieniędzy, aby opuścić wieś i przenieść się do Sztokholmu w 1867 roku. Przez sześć lat pracował w firmie Öllers & Co., która głównie tworzyła sprzęt telegraficzny. Ze względu na swoje umiejętności, otrzymał dwa stypendia państwowe na zagraniczne studia w latach 1872-1875.

Po powrocie do Szwecji w 1876 roku założył mały warsztat mechaniczny wraz ze swoim przyjacielem Carlem Johanem Anderssonem, który pracował także w firmie Öllers & Co. Warsztat był przerobioną kuchnią o powierzchni 13 m2 zlokalizowanej w Drottninggatan, centralnej dzielnicy Sztokholmu. Rozpoczął współpracę z firmami telefonicznymi Bell oraz Siemens. Przy okazji tworzył własne kopie na ich wzór. Jednak dopiero współpraca z Henrikem Tore Cedergren w 1883 roku pozwoliła rozwinąć się firmie Ericsson.

W roku 1900 Lars Magnus wycofał się z firmy Ericsson w wieku 54 lat. Trzymał swoje udziały w firmie do 1905 roku, a następnie sprzedał je wszystkie. Mówi się, że był wymagającym człowiekiem i nie lubił zbytnich pochwał. Był jednak głęboko szanowany przez swoich pracowników. Zawsze był sceptyczny i ostrożny w biznesie. Nie miał problemu z kopiowaniem swoich produktów od konkurencji, co było możliwe, gdyż prawo patentowe nie było zbyt skuteczne. Kiedy jego telefony zostały skopiowane przez norweskie firmy, nie zbyt się tym przejął, ponieważ jego telefony były z kolei kopiowane od firmy Siemens. Początkowo nie wierzył w rynek masowy telefonów i myślał, że jest to zabawka dla klasy wyższej.

Ekspansja międzynarodowa

Ponieważ produkcja mocno wzrosła pod koniec lat 90. XIX wieku, a rynek szwedzki zdawał się osiągać nasycenie, firma Ericsson rozszerzyła działalność na rynki zagraniczne. W Wielkiej Brytanii i Rosji w tym okresie rynki były jeszcze na wczesnym rozwoju. Przejęte przez firmę Ericsson fabryki pomogły zwiększyć szanse na zdobycie lokalnych kontraktów. Jednak wciąż kraje skandynawskie były dużym rynkiem zbytu dla spółki Ericsson.

Inne kraje, takie jak Australia i Nowa Zelandia pod koniec XIX wieku były największymi rynkami pozaeuropejskimi firmy Ericsson. Masowa produkcja mocno w tym czasie przyśpieszyła. Przestał się liczyć tylko wygląd telefonu, który wcześniej pełnił rolę mebla.

Pomimo sukcesów w wielu miejscach na świecie, firma Ericsson nie osiągnęła znaczącej sprzedaży w Stanach Zjednoczonych. Grupa Bell, Kellogg i Automatic Electric dominowały na rynku amerykańskim. Ericsson ostatecznie wycofał się ze Stanów Zjednoczonych. Firma dobrze radziła sobie w Afryce Południowej oraz Chinach, a rynki te zapewniały spółce znaczną sprzedaż.

Ericsson zignorował wzrost automatycznej telefonii w Stanach Zjednoczonych i skoncentrował się na dotychczasowych projektach. Pierwszy telefon z cyferblatem został wyprodukowany w 1921 roku. Chociaż sprzedaż tego typu telefonów była dosyć niewielka, to jednak coraz mocniej zdobywały światowe rynki. Dodatkowo I wojna światowa, a następnie Wielka Depresja spowolniły rozwój firmy i ograniczały sprzedaż do krajów takich jak Australia.

Zmiany właścicielskie w firmie

Tak, jak wcześniej zostało wspomniane założyciel firmy Lars Magnus Ericsson odszedł od niej w 1900 roku. Firma jednak działała dalej i nawet dokonywała przejęć innych firm telekomunikacyjnych, co wywarło nacisk na finanse firmy. W 1925 roku Karl Fredric Wincrantz przejął kontrolę nad spółką, zdobywając większość akcji. Wincrantz został wsparty przez Ivar Kreuger, międzynarodowego finansistę. Firma została przemianowana na LM Ericsson.

W 1928 roku spółka Ericsson zaczęła emitować akcje serri “A” oraz “B”. Udział akcji serii “A” oznaczał 1000 głosów wobec akcji serii “B”. Wincrantz kontrolował firmę, dysponując tylko kilkoma akcjami “A”, a nie większością udziałów. Firma pozyskiwała kapitał, publikując głównie akcje serii “B”.

W 1930 roku miała miejsce druga emisja akcji “B”, a Kreuger przejął większość kontroli nad spółką posiadając akcje serii “A” i “B”, które kupił za pieniądze udzielone przez firmę LM Ericsson. Następnie zaciągnął pożyczkę dla własnej firmy Kreuger&Toll z firmy ITT Corporation, dając jako zabezpieczenie część akcji LM Ericsson.

Kreuger wykorzystywał firmę jako zabezpieczenie do wielu kredytów. Pomimo znaczących zysków nie był w stanie ich zwrócić. Kreuger zainwestował w pewne wątpliwe oferty akcji, których straty były znaczące. Instytucje bankowe zmuszały Kreugera do zabezpieczenia swoich pożyczek. Kreuger nie był w stanie spłacić 11 milionów dolarów i popełnił samobójstwo w Paryżu w 1932 roku. Spółka ITT posiadała jedną trzecią akcji Ericsson, ale nie wolno było jej zarządzać firmą z powodu statutu spółki, stwierdzającego, że żaden z zagranicznych inwestorów nie może kontrolować ponad 20% głosów.

Era Wallenbergów

Ericsson został ocalony od bankructwa przez rodzinę Wallenbergów oraz dzięki poparciu ze strony rządu. Wiele szwedzkich banków inwestycyjnych, wierzycieli spółki Ericsson było kontrolowanych przez rodzinę Wallenbergów, co pozwoliło osobie Marcus Wallenberg Jr. wynegocjować umowę z kilkoma szwedzkimi bankami, aby odbudować finansowo firmę. Banki stopniowo zwiększały posiadanie akcji LM Ericsson, podczas gdy ITT był nadal największym akcjonariuszem. W 1960 roku rodzina Wallenbergów kupiła udziały w firmie Ericsson od ITT i od tego czasu sprawowała kontrolę nad spółką.

W 1956 roku Ericsson wprowadził na rynek pierwszy w pełni automatyczny system telefonii komórkowej, MTA. W 1960 roku wydano pierwsze na świecie głośnomówiące telefony. W 1954 roku został wprowadzony produkt o nazwie Ericofon, urządzenia do przełączania poprzecznego, które zostało wykorzystane w administracjach telefonicznych w wielu krajach.

Era Internetu

W latach 90. XX wieku, podczas powstania Internetu, panowała ogólna opinia, że Ericsson zbyt wolno wkracza w nową erę w porównaniu do swojego potencjału. Ale w 1995 roku firma utworzyła innowacyjny projekt internetowy o nazwie Infocom. System wykorzystywał możliwości wynikające z telekomunikacji stacjonarnej i IT.

Wzrost znaczenia systemu GSM (Global System for Mobile Communications), który stał się de facto światowym standardem, w połączeniu z innymi standardami mobilnymi firmy Ericsson, takimi jak D-AMPS i PDC, oznaczał, że na początku 1997 roku Ericsson posiadał około 40% udziału w światowym rynku telefonii komórkowej, około 54 milionów abonentów.

Fuzje i przejęcia z udziałem spółki Ericsson

Krótkotrwałe joint venture o nazwie Ericsson Microsoft Mobile Venture AB zakończyło się w październiku 2001 roku, kiedy firma ogłosiła, że przejmie poprzednie wspólne przedsięwzięcie oraz wykupi umowę licencyjną od firmy Microsoft.

W tym samym miesiącu firma Ericsson ogłosiła uruchomienie spółki Sony Ericsson, firmy z branży telefonii stacjonarnej oraz komórkowej, wspólnie z firmą Sony Corporation. Firma Sony Ericsson działała do lutego 2012 roku. W tym okresie Sony wykupił udział firmy Ericsson, a Ericsson oznajmił, że chce skupić się na globalnym rynku bezprzewodowym jako całości.

We wrześniu 2001 roku. Ericsson kupił pozostałe udziały w firmie EHPT od firmy Hewlett Packard. Założona w 1993 roku firma Ericsson Hewlett Packard Telecom (EHPT) była spółką joint venture składającą się z 60% udziałów firmy Ericsson i 40% udziałów firmy Hewlett-Packard.

W październiku 2005 roku firma Ericsson przejęła większość nierentownego przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego w Wielkiej Brytanii Marconi Company, czyli marki, która powstała dzięki “ojcu radia” Guglielmo Marconi. We wrześniu 2006 roku firma Ericsson sprzedała większą część działalności obronnej Ericsson Microwave Systems, która produkowała głównie czujniki i systemy radarowe dla spółki Saab Microwave Systems.

Obecnie działalność Ericsson obejmuje badania nad technologiami, rozwój sieci i oprogramowania. Ericsson oferuje kompleksowe usługi dla wszystkich głównych standardów komunikacji mobilnej i zawiera cztery główne jednostki biznesowe: Business Area Networks, Business Unit Global Services, Business Unit Support Solutions, Business Unit Modems.

Spółka Ericsson na giełdzie

Spółka jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Sztokholmie (Stockholm Stock Exchange) przejętej przez Nasdaq. Giełda obecnie nosi nazwę Nasdaq Stockholm i jest częścią Nasdaq Nordic, która zrzesza giełdy skandynawskie oraz państw bałtyckich.

Część brokerów oferuje kontrakty CFD na akcje zagranicznych spółek, w tym akcje firmy Ericsson. Za pomocą kontraktów CFD możemy spekulować odnośnie zmian cen, nie nabywając fizycznie papierów wartościowych, co często nie jest takie proste, nie będąc rezydentem danego kraju. Kontrakt Różnic Kursowych (Contract for Differences), oznacza transakcję elektroniczną opartą o cenę takich instrumentów, waluty, indeksy, akcje towary i wiele innych. Handlując kontraktami CFD praktycznie nie mamy żadnych ograniczeń odnośnie krótkiej sprzedaży. Oznacza to, że możemy zarabiać podczas trwania bessy oraz możemy zabezpieczyć portfel składający się z akcji z regulowanego rynku. Podczas bessy spadają akcje wszystkich spółek, również tych o dobrych fundamentach. Jeżeli obawiasz się, że Twoje inwestycje na rynku akcji mogą stracić na wartości, możesz wykorzystać kontrakty CFD do skompensowania potencjalnych strat, zajmując krótką pozycję. Załóżmy, że posiadasz akcje spółki Ericsson i nie chcesz ich sprzedawać tylko dlatego, że są słabe nastroje na rynkach. W takiej sytuacji możesz zarabiać na krótkiej pozycji zajętej na kontrakcie CFD, co zrekompensuje straty z rynku giełdowego.

Partnerem cyklu jest TMS Brokers



Conotoxia

Dołącz do dyskusji logując się za pomocą Facebook

Obejrzyj również:

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here